Wat is de eerste stap in het loskomen van verslaving

Een tijd geleden kwam een man bij mij in verband met een verslaving aan alcohol en seks, vaak in combinatie met elkaar. Hij was halverwege de dertig, vrij groot en had een sportief uiterlijk en zag er altijd uit alsof hij net van vakantie terug was. Bij een eerste gesprek begin ik meestal met de vraag hoe het voor iemand is om er vandaag te zijn, ik weet hoe spannend en eng dit voor veel mensen is. Toen ik hem vroeg hoe hij het vond om hier te zijn zei hij 'Prima. Ik hoop dat dit een beetje werkt!'.


Ik herkende het uit mijn eigen geschiedenis, want voordat ik daadwerkelijk met mijn verslavingen begon te dealen, ben ik eerst naar twee therapeuten geweest in verband met een 'negatief zelfbeeld' en 'depressieve gevoelens'. Dat was allemaal ook waar, maar het eigenlijke probleem: de verslaving, daar had ik het niet over. Veel te eng. Snel wegstoppen.

De client erkende wel dat hij een verslaving had, maar was nog niet zover dat hij kon erkennen dat hij zelf het probleem had. Wat hij namelijk deed, zonder dat hij dat wist, is het probleem aan de therapeut overhandigen: Ik hoop dat dit een beetje werkt. Want door de verantwoordelijkheid buiten onszelf te houden, hoeven we niet naar onszelf te kijken. Is natuurlijk veel makkelijker, maar het werkt helaas niet. Niet bij mij en ook niet bij deze client. In zekere zin is het probleem dus niet dat je geen oplossing ziet, maar dat je het probleem niet ziet.
 

Stap 1 = het erkennen van de realiteit

De weg naar herstel begint meestal vanuit de realisatie dat we heel diep in shit zitten en dat het maar niet lukt om daar alleen uit te komen. Misschien heb je wel eens gehoord van het 12-stappen programma, ook wel het Minesota-model genoemd. Dit is oorspronkelijk ontwikkeld vanuit AA (Anonieme Alcoholisten), maar wordt inmiddels wereldwijd ingezet in verslavingszorg. Van die 12 stappen gaan stap 1 en 2 over het erkennen van het probleem:

Erkennen van je verslaving en de machteloosheid. En toegeven dat je hulp nodig hebt.

 

Moed

Erkennen dat je een probleem hebt en hulp vragen is een daad van zelfcompassie en vraagt ongelofelijk veel lef en moed. Onderstaand plaatje komt het het prachtige boek, The Boy, the mole, the fox and the Horse van Charlie Mackery, laat dit zo mooi zien

In het boek De Grote verdoving schrijft Erik Stofferis dat de eigenschappen van een krijger nodig zijn om dit te doen, om de werkelijkheid onder ogen te zien. Als je stap 1 zet dan vraagt dat lef en moed omdat je gaat onderzoeken wat je zo lang vermeden hebt. En de angst voor wat je tegen gaat komen is hetgeen geweest wat je al die tijd heeft tegen gehouden.

Herstellen

Ik kan me herinneren dat ik in het begin van mijn eigen herstel met een vriend over het strand liep en zei: ‘ik geef mezelf zes maanden om hiervan af te komen’. Dat is inmiddels 5 jaar geleden. Mijn leven is op zowat alle fronten rijker en beter is geworden en als ik terug denk aan die zin ‘ervan af komen’ klinkt het mij vreemd in de oren, naïef, maar ook te negatief. De weg naar herstel is een pittige, maar het is niet alleen zwaar, lastig en confronterend. Het is ook onwaarschijnlijk verrijkend! Herstellen betekent ‘Weer beter worden’, ‘Aansterken’ en ‘Weer tot een geheel maken door een onderdeel te vervangen of door wat gescheurd en gebroken is weer terug aan te zetten’ en ‘Weer in goede staat brengen’. In herstel gaan is een proces van jezelf weer in goede staat te brengen, te helen, aansterken en jezelf weer tot een geheel maken.

In herstel gaan is een proces van jezelf weer in goede staat te brengen, te helen, aansterken en jezelf weer tot een geheel maken.

Dat is voor veel mensen een diep transformatief proces. De nieuw herwonnen vrijheid wordt extra gewaardeerd, omdat iemand de onvrijheid van de verslaving zo goed heeft gekend.

 

Nieuwsarchief

Aanmelden nieuwsbrief

Meld je aan voor de nieuwsbrief en blijf op de hoogte van het laatste nieuws op hypnotherapie gebied.

Vul uw e-mailadres in