Artikelen

Conversationele Hypnose

Verstuurd op 9 januari 2011

Mocht u onverhoopt de nieuwsbrief niet in de juiste opmaak ontvangen of kunnen lezen, klik hier voor de online versie.
Ik heb altijd een grote liefde voor taal gehad. Met taal duiden wij de wereld om ons heen. Onze hele wereld is doordrongen van taal en misschien is het daarom moeilijk te zeggen wat taal precies is. Taal
zou je kunnen zien als de verwoording van onze ervaringswereld.

De grenzen van mijn taal zijn de grenzen van mijn wereld schreef de filosoof Ludwig Wittgenstein. Er bestaat niets buiten ons vocabulaire, de taal is ons vaderland waaruit we nooit kunnen emigreren.

Naast mijn werk als hypnotherapeut en trainer werk ik ook als (theater)schrijver. Op dit moment werk ik aan een monoloog voor het Noord Nederlands Toneel, die in mei zal gaan spelen.

Deze voorstelling gaat over een vrouw met de ziekte van Alzheimer. De bron voor dit personage is mijn eigen oma in de periode dat ze aan het dementeren was.

Bij mensen met deze aandoening treed vaak afasie op, een stoornis van de taalfunctie. Dit zorgt ervoor dat mensen niet goed meer op woorden komen en hierdoor soms nieuwe woorden verzinnen. 

In het boek 'Ik heb Alzheimer' van Stella Braam, waarin ze schrijft over het Alzheimerproces van haar vader, zit zelfs een woordenlijst met verklaringen voor woorden die haar vader regelmatig gebruikt.

'Een ringetje dat je kunt eten' is een koekje en 'een neusdroognatmaker' is een zakdoek. Op een gegeven moment zegt hij: 'Ik heb het in mijn hoofd, maar ik kan het niet vertellen, er zit een vuiltje in mijn
taalvermogen'.

Het schrijven van de monoloog is een onderzoek naar de mogelijkheden van deze taal. Ondanks dat het voor de persoon lastig en vervelend kan zijn, heeft deze mysterieuze ziekte ook iets poëtisch en soms heel
grappigs in haar taal. Het roept een heel nieuwe (belevings)wereld op. 

Toen ik kennis maakte met NLP en hypnose kwam ik er al snel achter dat taal een centrale plaats inneemt binnen deze vakgebieden. Mijn interesse ging al snel uit naar conversationele hypnose. Conversationele hypnose is de kunst van het hypnotiseren zonder een formele inductie.

Je maakt dus geen gebruik van een op en neer gaand zakhorloge en zegt niet dat iemand zijn ogen moet sluiten en in trance gaat. 

Conversationele hypnose wordt zo genoemd, omdat je iemand hypnotiseert in een conversatie (gesprek) zonder dat diegene doorheeft dat hij in hypnose is.

Sommige mensen vinden dit onethisch is, maar ik ga er hierbij wel van uit dat deze vorm van hypnose wordt gebruikt om iemand positief te veranderen.

Milton Erickson, de grondlegger van conversationele hypnose, was van mening dat alle goede communicatie hypnotisch van aard is. Hij bedoelt hiermee dat mensen elkaar de hele dag door (bedoeld of onbedoeld)
beinvloeden met taal.

Een tijd geleden zei een cliënt na een behandeling "Het is heel gek, ik voel dat er een boel veranderd is, maar ik heb het idee dat we gewoon een heel lang gesprek hebben gehad."

Er zijn verschillende soorten van conversationele hypnose, maar allemaal maken ze gebruik van taalpatronen. Waar het bij deze vorm van hypnose op neerkomt, is dat je via taal iemands aandacht verplaats van het probleem naar alles wat niet het probleem is.

Deze vorm van hypnose vormt de basis van veel therapeutisch werk wat ik doe.

Een tijd geleden heb ik een sessie opgenomen van de behandeling van een cliënt met een angst (met instemming van de cliënt).

Wanneer je een indruk wil krijgen van hoe deze vorm van converstationele hypnose  werkt kun je hier de video bekijken.



Alle goeds,
Erik Willems






Overzicht alle nieuwsbrieven

Aanmelden nieuwsbrief

Meld je aan voor de nieuwsbrief en blijf op de hoogte van het laatste nieuws op hypnotherapie gebied.

Vul uw e-mailadres in